Najpierw łyk kawy, mocnej jak utrata przytomności. Zapach kawy jest silniejszy od zapachu miasta, od wyziewów tropikalnej metropolii. To mieszanina woni rozgrzanego piasku, fermentujących na słońcu owoców, oleju silnikowego i pyłu morskiej wody. Kompozycja magiczna jak sama Hawana.

São Paulo ogłusza niekończącym się lasem wieżowców, wielopasmowymi korkami i ogromem metropolii, w której żyje 18 milionów ludzi. Najbogatsze i największe miasto w całej Ameryce Południowej, daje też najwięcej możliwości.

O mieszkańcach Trynidadu i Tobago mówi się, że jeśli akurat nie bawią się podczas karnawału, to do tej zabawy się albo przygotowują, albo wspominają tę sprzed roku.

Wystarczy kupić sobie strój, przez kilka dni poćwiczyć sambę i można wziąć udział w karnawale w Rio de Janeiro nie jako widz, ale w paradzie jako członek jednej ze szkół samby.

Oficjalnie Wyspy Zatokowe należały niegdyś do Hiszpanii, a później – do Hondurasu. Ale tak naprawdę najpierw były kryjówką brytyjskich piratów, następnie domem Garifunów z Saint Vincent i osadników z Kajmanów, a dziś stały się mekką miłośników nurkowania ze Stanów Zjednoczonych.

Z Rapa Nui, jak miejscowi nazywają Wyspę Wielkanocną, tak naprawdę nie wraca się nigdy. To raczej stan umysłu, doznanie metafizyczne niż zwykła podróż. Zdobywa szturmem serce, przewiewa głowę i pozbawia błahych myśli.

Założone przez uciekinierów z Europy Buenos Aires jest miastem ulepionym z marzeń o metropolii doskonałej – tętniącej wielkomiejskim życiem, ale też skrojonej na ludzką miarę. Imię świetnie oddaje jego charakter; oznacza „Pomyślne Wiatry”. Miejsce, w którym dobrze się żyje.

Karaiby to kwintesencja cruisów. Większość rejsów odbywa się tutaj, bo to najbardziej popularny region podróży Amerykanów. A oni pływają najczęściej.